GameChangers en de ‘Coronachange’

Hoe zou het de GameChangers nog vergaan, een coöperatie uit het Gentse die zich toelegt op jongeren met een gameverslaving of een problematische game-attitude? We legden de vinger aan de pols bij Matthias, oprichter van GameChangers en zagen hoe zij tijdens de coronacrisis nieuwe opportuniteiten zagen.

 Zoals voor vele andere coöperaties bracht de plotse coronapandemie een ware shock terecht bij de GameChangers. Een financiële shock aan de ene kant omdat er plots heel wat inkomsten wegvielen doordat bijvoorbeeld alle lezingen op scholen geannuleerd werden. Ook andere sessies vielen plots weg. Tegelijk impliceerde dit aan de andere kant een structurele shock gezien de hele dagplanning plots wegviel.

Matthias en Bavo bleven echter niet bij de pakken zitten en zochten naar oplossingen. Een ‘geluk’ voor hen is dat gameverslaving ook tijdens corona blijft woekeren en zelfs aangroeit nu jongeren meer dan ooit uren voor een computerscherm doorbrengen in tijden van e-learning.

“Kinderen en jongeren zijn meer dan ooit volledige dagen thuis”, verklaart Matthias, “wat ervoor zorgt dat sommigen zich meer en meer gaan isoleren met hun games, waardoor ouders nog ongeruster worden.”

Daar waar lezingen en workshops met gezinnen door corona uit den boze waren, kregen ze aan de andere kant geleidelijk aan meer en meer aanvragen voor coaching. Gezien de volatiliteit van de tijden – scholen die al dan niet weer opengaan – wou GameChangers niet volledig afhankelijk zijn van deze coaching dus begon men te brainstormen. Via webinars kon men zo ten dele de activiteiten hernemen. Een andere oplossing is met kleinere groepjes werken, bijvoorbeeld klassen gaan indelen.

Hun grootste nieuwigheid is hun onlineprogramma dat ze hopen te lanceren in het najaar. Wie zich hierop inschrijft zal een complete begeleiding kunnen volgen door in te loggen op een digitaal platform. Op dit platform vindt men dan een hele reeks teksten, filmpjes en andere tools. Via dit online lidmaatschap gaan ouders en game-verslaafde jongeren dan samen aan de slag. “Een voordeel van dit platform is dat het anoniem is. Gameverslaving is een psychische aandoening, iets waar nog altijd een behoorlijk taboe op plakt. De drempel om zich op het platform in te schrijven is zo ook lager dan bij GameChangers fysiek binnen te stappen.”

De vele gesprekken en coachingsessies die Matthias en Bavo nu met de jongeren voeren, spelen zich nog altijd digitaal af. Hoewel niet alle jongeren bijvoorbeeld vertrouwd zijn met programma’s als Skype, waren ze er over het algemeen vlot mee weg, waardoor Matthias en Bavo ze konden blijven ondersteunen.

Toch hebben de onlinegesprekken ook een keerzijde. Doordat jongeren nu online over hun gameverslaving praten met Bavo en Matthias, zien ze soms dat ze niet altijd met de coaching bezig zijn, maar met andere zaken op verschillende tabbladen. “Ik ben nu getraind om te zien wanneer hun ogen plots een iets andere richting opkijken. Dat is het teken dat ze met andere zaken naast de coaching bezig zijn.

“Door hun gameverslaving en gewenning aan vele prikkels hebben sommigen het moeilijk om zich een uur lang te concentreren op één en hetzelfde gesprek.”

Een problematiek die we ook veel in de digitale schoolomgeving zien. Leerkrachten denken dan wel dat alle leerlingen flink de les mee aan het volgen zijn, maar in realiteit staat bij sommigen de les op de achtergrond te spelen terwijl ze naar filmpjes kijken of aan het gamen zijn. Het is voor ons ook belangrijk om met de jongeren naar buiten te gaan, in een park, een jobkantoor, weg van de wereld tussen vier muren waar ze soms vast in zitten.”

Momenteel gaat het goed met de GameChangers en wanneer het platform online gaat, zullen ze nog meer jongeren kunnen bereiken, waardoor er in de toekomst misschien een extra persoon zal aangeworven moeten worden. Zo tonen Matthias en Bavo dat onze coöperaties een grote veerkracht en gezonde dosis creativiteit hebben om te blijven inspelen op de maatschappelijke noden van deze tijd.